Oczko w głowie
Często zaczynamy naszą wypowiedź od sformułowania „Widzisz, …”. Niestety, obecnie, według różnych szacunków, od 30 do 90% ludzi w różnym stopniu cierpi z powodu zaburzeń wzroku. Tymczasem oczy – najważniejszy narząd zmysłów człowieka, aż do 80% informacji o świecie otrzymujemy za pośrednictwem wzroku. Kiedy pojawiają się problemy z oczami? Najczęściej już w dzieciństwie. Według lekarzy, wśród dzieci w różnym wieku przedszkolnym cierpią na zaburzenia widzenia 8% dzieci w liceum jest ich już 23%. Ponad jedna trzecia absolwentów szkoły – 35% – ma problemy ze wzrokiem. Co dalej? Studia? Praca? Trzeba zarabiać coraz więcej. Pieniądze na mieszkanie, pieniądze na samochód, „Stres …” – powiedzą psycholodzy. „Życie” – powiedzą cynicy. „Przez 14 godziny na dobę przy monitorze. Brak snu i zmęczenie. Krótkowzroczność jest zagwarantowana”- wzdychają lekarze. Ponieważ oczy – to mechanizm bardzo precyzyjny i delikatny, składający się z różnych części o odmiennej konstrukcji. W zależności od tego, w którym miejscu zaburza się ich praca, przyczyny chorób oczu można podzielić na organiczne i związane z refrakcją. Organiczne problemy to zez, choroby siatkówki, zaćma, jaskra i inne choroby. Chodzi o to, że droga światła przez nadrząd wzroku jest bardzo długa, a każdy z elementów oka może „zawodzić”. To mogą być mięśnie, które kontrolują kierunek naszego spojrzenia, kanał optyczny rogówki, zbierający światło słoneczne, soczewki, ciało szkliste, siatkówka i nerw wzrokowy, który przekazuje informacje, oraz wizualne centrum „zbierania” z dwóch płaskich obrazów jedynego stereoskopowego obrazu. Uszkodzenie lub trwałe obciążenie dowolnej z tych części oka grozi pogorszeniem widzenia. Naruszenia refrakcji światła – są to nieprawidłowości załamania światła w narządzie wzroku. Mogą one być spowodowane przez zmęczenie oczu, a mogą być wrodzone. Ta grupa chorób oczu to krótkowzroczność, dalekowzroczność i astygmatyzm. Jak się leczyć? Zanim rozpoczniemy leczenie, trzeba wspomnieć, że tylko skutecznie przeprowadzone badania oczu mogą dać jasny obraz tego, co faktycznie dzieje się z nimi. A już po znalezieniu prawdziwej przyczyny choroby, lekarz będzie mógł przypisać właściwe leczenie. Problemy refrakcji rozwiązuje się za pomocą okularów, soczewek kontaktowych, oraz laserowej korekcji. Okulary są najprostszą i najbardziej powszechną „pomocą dla oka”. W rzeczywistości, noszenie okularów nie daje efekty leczniczego, jako takie, okulary pomagają lepiej widzieć, ale nie dają pożądanego obciążenia mięśni oczu. W naszej kulturze okulary są odbierane też jako stylowy dodatek. Coraz bardziej popularne w dzisiejszych czasach są soczewki kontaktowe. Z jednej strony, ich stosowanie jest nieco trudniejsze niż okularów. Z drugiej strony, są wygodne w noszeniu i pozwalają uniknąć wielu problemów – nie „pocą się” jak okulary, są super na każdą pogodę, można w nich uprawiać bez problemu nawet najbardziej ekstremalne sporty, nie da się ich potłuc. Jednak najbardziej szybką i skuteczną metoda leczenia jest laserowa korekcja wzroku. Takie operacje są całkowicie bezbolesne, a po kilku dniach 90% ludzi może pochwalić się 100% wzrokiem.
26 listopada 2010, w kategorii Pielęgnacja | Tagi: dziecko, głowa, oczko, pieniądze, praca, samochód, studia, wzrok, zaburzenia
Ulubiona praca – a może po prostu konieczna do przetrwania? Daje nam pieniądze i satysfakcję zawodową. Poza tym po długich latach może pozostawić nam dodatkowy „prezent” na starość – tak zwaną chorobę zawodową. Więc jak postąpić, jeśli chcemy na starość siedzieć z wędką na brzegu rzeczki, a nie w kolejce do lekarza? Przepisy BHP ustalają, że informowanie pracowników o możliwych chorobach zawodowych należy do obowiązków pracodawcy. Jeżeli pracodawca „zapomniał” zrobić to sam, mamy prawo takich informacji zasięgnąć. Dodatkowo pracodawca ma cały czas dążyć do poprawy warunków pracy i obniżenia ryzyka wystąpienia chorób powiązanych z działalnością zawodową. Najbardziej rozpowszechnione schorzenia zawodowe wiążą się wbrew pozorom nie z „niebezpiecznymi” pracami, wręcz odwrotnie: praca biurowa (bo siedząca) należy do najbardziej „owocnych” w patologie – przede wszystkim w schorzenia układu kostnego, choroby związane ze złym krążeniem, schorzenia oczu, etc. Prace na odpowiedzialnych stanowiskach kierowniczych są związane z ciągłym stresem – co nadwyręża serce, prowadzi do nadciśnienia, i może skończyć się nawet wylewem albo zawałem. Inny czynnik ryzyka w pracy – tym razem fizycznej – to podnoszenie ciężarów. Od niego i zaczniemy. Ciężka praca, fizyczna… Ciężary, nawet te, które nie wydają się wielkie, trzeba podnosić używając obydwu rąk. Nogi stawiajmy wystarczająco szeroko, zapewniając prawidłową stabilizację ciała. Żeby uniknąć uszkodzenia kręgosłupa, zabierając się do podnoszenia dużego ciężaru, trzeba wykonać głęboki wdech i zatrzymać oddech – jak to robią sportowcy. Nogi trzeba trzymać zgięte. Nie należy „skręcać” kręgosłupa podczas podnoszenia ciężaru. Jeżeli musimy odwrócić się, zróbmy to już kiedy ciężar jest podniesiony, trzymamy go pewnie i stoimy na prostych nogach. Osoby podnoszące ciężary (a raczej ich pracodawca) powinny zadbać o wygodne obuwie z antypoślizgową podeszwą. Również pracodawca powinien dążyć do automatyzacji pracy i wykorzystanie wózków i innych mechanizmów wszędzie, gdzie jest to możliwe. Bezpiecznie za biurkiem. Podczas pracy, która wymaga jednakowej pozycji (to tyczy się też prac „stojących”) trzeba co 30-40 minut wykonać lekką gimnastykę (albo po prostu przejść się) przez 3-5 minut, żeby pobudzić krążenie. Co kwadrans zmieniamy pozycję (kąt nachylenia pleców, położenie nóg). Nogi nie zaleca się zwijać, kłaść nogę na nogę, przeszkadza to normalnemu krwioobiegowi. Dla szyi jest bardzo szkodliwe trzymanie słuchawki pochyloną na bok głową. Zmniejszymy swoje szanse na osteochondrozę – cały czas utrzymując prawidłową, wyprostowaną pozycję ciała. Indywidualne oświetlenie każdego miejsca pracy pomoże dbać o kondycję oczy pracownika. Inne aspekty „biurowe” – to ubranie. Czy krawat, pasek i zegarek nie są za ciasne i nie przeszkadzają krwotokowi? Bardzo szkodliwa jest praca w ciągłym pośpiechu, robienie kilku spraw naraz. Zanim zabierzemy się do pracy, ułóżmy plan, spróbujmy zorganizować wszystko tak, aby ani nie śpieszyć się, ani nie musieć czekać na kogoś.